Begej Sveti Đurađ – Sedište SREZA

Nakon Austro-ugarske nagodbe 1867. godine, koja je bila dogovor bečkog dvora i Mađara oko preuređenja Habzburške monarhije, izvršena je nova teritorijalno-administrativna organizacija.

Begej Sveti Đurađ je pripadao Torontalskoj županiji koja je bila upravna jedinica srednjovekovne Kraljevine Ugarske (14-16. vek), Habzburške Monarhije (između 18. i 20. veka), a potom i pokrajine Banat, Bačka i Baranja u Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca (1918—1919. godine). Upravno sedište Torontalske županije bilo je smešteno u Velikom Bečkereku (današnji Zrenjanin).

Torontalska županija je 1871. godine bila podeljena na četrnaest srezova. Tada je Begej Sveti Đurađ prvi put u svojoj istoriji postao sedište sreza i obuhvatao je sledeća mesta: Zvarnjak i Rogensdorf (Banatski Dušanovac), dva naselja spojena u današnji Banatski Dvor, Katharinfeld (današnji Ravni Topolovac), kao i dva naseljena mesta Mali Torak i Veliki Torak, koja su sredinom prošlog veka spojena u jedno naselje tada nazvano Begejci, a današnji Torak.

Begej Sveti Đurađ je bio sedište sreza u periodu od 1871. do 1877. godine, kada je zbog smanjenja broja srezova i ponovnom reorganizacijom u Torontalskoj županiji bio ukinut. Poslednji sreski načelnik bio je dr Sebo Čolaković.